De viool voert het tempo op,
alsof ze het hele orkest kan redden.
De blazers blazen langs elkaar heen.
De cello? Die zwijgt al maanden.
En de pauken slaan precies op de verkeerde momenten.
(Zoals altijd.)
Eén talent voert het hoogste woord.
De rest komt er niet tussen.
En jij noemt het ‘functioneren’.
Maar diep vanbinnen voel je het:
De onrust.
De gemiste noten.
De leegte ná het applaus.
Je voelt dat er méér in je zit.
Maar zolang je talenten niet op elkaar afgestemd zijn,
blijf je overleven in plaats van creëren.
Reageren in plaats van leiden.
Op wilskracht in plaats van ritme.
En geloof me:
je hoeft niet nóg harder te spelen.
Wat als je alle instrumenten laat samenspelen
In flow.
In afstemming.
In jouw natuurlijke compositie.
Want als dat gebeurt?
Dan klopt het ineens.
Dan ontstaat er iets groters dan jij.
Dan voel je richting.
Kracht.
Vrijheid.
En dan hóór je en voel je het:
Dit is wie ik echt ben.
Wanneer hoorde jij jezelf voor het laatst zó spelen —
dat je zin kreeg in meer?
Het slechte nieuws:
Als jij de hele symfonie moet blijven dragen,
hoor je jezelf op een dag niet meer terug.
Het goede nieuws?
Je bent nooit te laat om opnieuw af te stemmen.
En hoe eerder je stemt,
hoe makkelijker je jouw echte muziek weer vindt.
Zodat het eindelijk weer klinkt zoals jij het vanbinnen al wist dat het moest klinken.
Voel je dat het jouw tijd is ?
Dan is deze sessie aanstaande woensdag om 20:00 uur voor jou.
Voor vrouwen die voelen dat er iets mist —maar het nog niet kunnen benoemen.
Je hoeft het niet te weten om het te herkennen.
Meld je aan — voordat je weer stilvalt.
xoxo
